Informatie
over gebruik van biologische keurmerken
Biologische producten
mogen een keurmerk dragen om de aandacht te vestigen op de speciale status van
het product. In Verordening (EEG) nr. 2092/91 is een EU-logo
opgenomen dat in diverse talen beschikbaar is. Dit logo mag men gebruiken op
biologische producten die onder controle staan van een EU-erkende controle-organisatie
en op geïmporteerde producten die aan gelijkwaardige controlemaatregelen
onderhevig zijn. Bijlage
V
van de biologische verordening is geheel aan dit logo gewijd.
Inmiddels heeft de EU besloten een nieuw EU-logo in te voeren maar de officiele
publicatie van dit besluit heeft tot op heden (21 februari 2008) nog niet plaatsgevonden.
Daarnaast bestaan er in de diverse landen biologische keurmerken die vooral in privaat eigendom zijn van de controle-organisaties.
Enkele keurmerken die vaak door Nederlandse producenten worden gebruikt:
EKO

Demeter (biologisch-dynamisch)
EU biologisch logo (hiervoor komt per 1 januari 2010 een nieuw verplicht logo in de plaats)

Biogarantie (Belgie)

Bio-Siegel (Duitsland)
AB (Frankrijk)
KRAV (Zweden)
USDA-NOP (Verenigde
Staten)
De voorschriften die aan het gebruik van private keurmerken zijn gesteld, zijn
niet altijd precies dezelfde als de voorschriften in de biologische verordening.
Vaak gelden aanvullende eisen om het keurmerk te mogen gebruiken. Er zijn bijvoorbeeld
afwijkende voorschriften ten aanzien van de huisvesting van dieren, er worden
extra eisen gesteld aan de herkomst van de verwerkte ingrediënten, of er
geldt een zwaardere bewijslast om de ggo-vrije status van de toegelaten gangbare
ingrediënten aan te tonen.
Het door Skal uitgereikte certificaat is dan niet altijd voldoende; ook de aanvullende voorschriften moeten zijn “gecertificeerd”. Stichting Skal voert dergelijke private certificeringen echter niet uit. Om een dergelijke keurmerkcertificering voor een product te verkrijgen moet men een contract afsluiten met een andere certificatie-instelling.
U kunt informatie inwinnen via de diverse links naar de buitenlandse certificerende instellingen.